Γιατί γίνονται µερικές φορές δύσκολες οι σχέσεις ανάµεσα στους γονείς και τους εκπαιδευτικούς;

Επιμέλεια: Europalso (p10)

Μ.Κ Εκπαιδευτικός, Ψυχολόγος,  Ειδική Παιδαγωγός

∆ιδάκτωρ Παντείου Πανεπιστηµίου Εκπαιδευτική  Κοινωνική Πολιτική

Κάποιες φορές οι σχέσεις ανάµεσα στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των µαθητών διαταράσσονται, παρόλο που και οι δυο πλευρές έχουν προφανώς τον ίδιο στόχο, ο οποίος είναι η επιτυχία και πρόοδος των παιδιών.

Φυσικά ένα πρόβληµα είναι, το να ορισθεί και από τις δυο πλευρές, πριν την έναρξη της συνεργασίας, το τι θεωρούν επιτυχία και πρόοδο των παιδιών και να φτάσουν σε συναίνεση σε σχέση µε τον στόχο τους, για το συγκεκριµένο παιδί. Είναι στόχος, οι άριστοι βαθµοί µόνο; Είναι στόχος, το να νιώθει ευχάριστα το παιδί στο σχολείο; Είναι στόχος, το να µεριµνήσουν για τη σφαιρικότερη ευηµερία του παιδιού ή µόνο για τη γνωστική του εξέλιξη; Τους ενδιαφέρει η κοινωνικοποίησή του, η ανάπτυξη της ανθεκτικότητάς του, η συναισθηµατική του αντοχή, η ανεξαρτησία του;

Αν συναινέσουν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί για τους στόχους τους, τότε έχει γίνει ένα πολύ σηµαντικό βήµα προς την αποτελεσµατική τους συνεργασία προς όφελος του παιδιού.

Τις περισσότερες φορές, οι σχέσεις των εκπαιδευτικών µε τους γονείς είναι άριστες, αλλά τις ελάχιστες φορές που διαταράσσονται, η ένταση είναι τόσο έντονη και αξίζει να αναφερθούµε στο συγκεκριµένο πρόβληµα. Οι παράγοντες που κάποιες φορές διαταράσσουν την επικοινωνία των γονέων µε τους εκπαιδευτικούς είναι οι εξής:

Το  πρόβληµα

Οι γονείς µπορεί να έχουν αρνητικές εµπειρίες από το σχολείο και αυτές τις εµπειρίες που απέκτησαν στο δικό τους σχολείο µε τους δικούς τους εκπαιδευτικούς, να τις έχουν γενικεύσει στο σχολείο των παιδιών τους και τους εκπαιδευτικούς τους.

Η λύση

Στην προσπάθειά µας να προστατεύσουµε τα παιδιά µας από ενδεχόµενες αρνητικές εµπειρίες, θα πρέπει να καταλάβουµε, ότι οι δικές µας εµπειρίες δεν πρέπει να µας οδηγούν στην άρνηση, αλλά στην προσπάθεια να βελτιώσουµε τα πράγµατα στο µέλλον.

Το  πρόβληµα

Κάποιοι γονείς µπορεί να είναι ήδη θυµωµένοι από πριν µε πρόσωπα και γεγονότα εκτός σχολείου και να χάνουν γενικά την ψυχραιµία τους από την συσσωρευµένη αγανάκτηση, πράγµα το οποίο είναι ανθρώπινο και φυσιολογικό.

Η λύση

Ως ενήλικες όµως, θα πρέπει να ανακτούµε την ψυχραιµία µας άµεσα, να διακρίνουµε τις καταστάσεις και να µην φερόµαστε παρορµητικά. Εξάλλου, η δική µας ψυχραιµία στην αντιµετώπιση προβληµάτων είναι ένα πολύτιµο µάθηµα, που µπορούµε να διδάξουµε στα παιδιά µας. Αν εµείς αντιµετωπίζουµε ψύχραιµα τα προβλήµατα που προκύπτουν στο σχολείο, το ίδιο θα κάνουν και τα παιδιά µας.

Το  πρόβληµα

Κάποιοι γονείς, επίσης, µπορεί να καλύπτουν ανασφάλειες σε σχέση µε τη δυνατότητα που έχουν να συµµετέχουν σε θέµατα που αφορούν στο παιδί τους. Έτσι, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, που νιώθουν αδύναµοι σε κάποιες καταστάσεις, φέρονται επιθετικά.

Η λύση

Αυτή η συµπεριφορά όµως, µπορεί σαν γονείς να µας καταστήσει ακόµη πιο αδύναµους, διότι ο καλύτερος τρόπος για να διαπραγµατευτούµε ό,τι νοµίζουµε σωστό για το παιδί µας, είναι το να το διαπραγµατευτούµε ψύχραιµα.

Το  πρόβληµα

Τέλος, πολλοί γονείς, απλά, έτσι έχουν µάθει να αντιδρούν για να επιβιώσουν. Σε µια κοινωνία που τους αγνοεί επανειληµµένα, ίσως θεωρούν την επίθεση, τον µόνο τρόπο για να αποσπάσουν την προσοχή.

Η λύση

Όµως, και πάλι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουµε ότι τα παιδιά παρακολουθούν και µιµούνται τους ενήλικες. Αν εµείς είµαστε επιθετικοί στην επικοινωνία µας, δεν µπορούµε να περιµένουµε από τα παιδιά µας να µην είναι επιθετικά.

Το  πρόβληµα

Από την πλευρά τους οι καθηγητές, παρόλο που έχουν εκπαιδευτεί στο να αντιµετωπίζουν προβλήµατα επικοινωνίας όταν προκύπτουν, κάποιες φορές είναι ανθρώπινο να αµελούν τον επαγγελµατικό και επιστηµονικό τους ρόλο, λόγω συσσωρευµένης πίεσης και µε τη συµπεριφορά τους να κλιµακώνουν την κατάσταση, όταν διαταραχθεί η σχέση τους µε τους γονείς.

Η λύση

Σε προβλήµατα επικοινωνίας, η λύση είναι η αποδοχή. Είναι ανθρώπινο και φυσιολογικό να είµαστε πιεσµένοι, αγανακτισµένοι και ίσως φοβισµένοι, µερικές φορές. Οι διαφορές όµως, µεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών, µπορεί να αµβλυνθούν, αν σκεφτόµαστε ότι και οι δυο πλευρές ανησυχούµε για τα παιδιά και επιθυµούµε την πρόοδό τους. Ίσως, ο τρόπος που εκφράζουµε τις ανησυχίες µας µερικές φορές να είναι έντονος, αλλά η ουσία είναι ότι ο στόχος είναι κοινός.